چرا آزمایش زمان پروترومبین (PT) انجام میشود؟
تست زمان پروترومبین تست PT مدت زمان لخته شدن پلاسما خون شما را اندازهگیری میکند. پروترومبین، که به عنوان فاکتور 2 نیز شناخته میشود، فقط یکی از پروتئینهای پلاسما را تشکیل میدهد که در روند لخته شدن خون نقش دارد.
این تست در کنار آزمایش PTT و آزمایش INR تجویز میشود. تجویز آن صرفا برای تشخیص بیماری نیست؛ بلکه نتایج آن برای ارزیابی وضعیت بیمار و بررسی اثرات درمانی رقیقکنندههای خون نیز مورد توجه قرار میگیرد. همچنین این تست به عنوان یکی از آزمایشهای توصیهشده قبل از جراحی معرفی شده است.
زمانی که قسمتی از بدن شما بریده میشود و پارگی رگ خونی اتفاق میافتد، پلاکتهای خون در محل زخم جمع میشوند. این پلاکتها یک درپوش موقت روی زخم ایجاد میکنند تا خونریزی را متوقف کنند. به منظور تولید یک لخته خون قوی، مجموعه ای از 12 پروتئین پلاسما یا «فاکتورهای انعقادی» با هم عمل میکنند و مادهای به نام فیبرین تولید میکنند که زخم را میبندد.
یک اختلال خونریزی شناخته شده به عنوان هموفیلی میتواند باعث شود که بدن شما برخی فاکتورهای انعقادی را به اشتباه تولید کند و یا اصلاً تولید نکند. بعضی از داروها، بیماری کبدی یا کمبود ویتامین K نیز ممکن است باعث ایجاد لخته غیرطبیعی شود.
علائم یک اختلال خونریزی عبارتند از:
· کبودی آسان
· خونریزی که حتی پس از وارد آوردن فشار به زخم متوقف نشود
· دورههای قاعدگی سنگین
· خون در ادرار
· مفاصل متورم یا دردناک
· خون دماغ شدن
شایعترین علت تجویز این تست توسط پزشکان ارزیابی پاسخ دارویی در بیماران تحت درمان با داروی وارفارین است تا سلامت فاکتورهای خونی به صورت دورهای ارزیابی گردد. در برخی موارد قبل از عمل جراحی نیز این تست انجام میشود تا سرعت لخته شدن خون بیمار سنجیده شود و از خونریزیهای احتمالی در حین عمل ممانعت گردد.
بیماری کبد یا کمبود ویتامین K میتواند سبب یک اختلال خونریزی شود. پزشک ممکن است در صورت داشتن یکی از این موارد، تست PT را برای بررسی چگونگی لخته شدن خون شما تجویز کند.
نتایج تست زمان پروترومبین چه چیزی را بیان میکند؟
اگر از داروهای رقیقکننده خون استفاده نمیکنید، به طور معمول خون بین 11 تا 13.5 ثانیه لخته می شود. نتایج تست PT اغلب به شکل یک نسبت نرمال شده بین المللی (INR) گزارش میشود که در قالب یک عدد بیان میشود. یک محدوده عادی برای فردی که داروی رقیقکننده خون مصرف نمیکند، 0.9 تا 1.1 است. برای فردی که وارفارین مصرف میکند، INR برنامه ریزی شده معمولاً بین 2 تا 3.5 است.
اگر خون شما در زمان طبیعی لخته شود، احتمالاً اختلال خونریزی ندارید. اگر از داروی رقیق کننده خون استفاده میکنید، تشکیل لخته بیشتر طول خواهد کشید. پزشک زمان لخته شدن هدف را برای شما تعیین میکند.
اگر خون شما در زمان طبیعی لخته نشود ، ممکن است:
· در دوز اشتباه وارفارین استفاده کرده باشید
· بیماری کبد داشته باشید
· کمبود ویتامین K داشته باشید
· دارای یک اختلال خونریزی مانند کمبود فاکتور 2 باشید